Wszystko jest Iluzją. ‘Wesela nie było. Nas nie było. Pana młodego nie było’* Nazistowskich obozów też nie było, tylko polskie. Bo Hitlera nie było. Tylko dobrzy Niemcy w granatowych garniturach od Hugo Bossa, dymający Chanel numer 5 w paryskim Ritzu. O la la. Bon ton. Ślimaki po burgundzku. Żabie nogi…. Tout le monde! Everybody! What
The Fruits of Long Meditations… Nastało nic, Nic głębokie, a jednak Ego i Duch spotykały się dokładnie po środku – w metaforycznym zadku. Gogol, Czechow, Biedronka i Lidl. Jodorovsky. Żuławski. Okocim mocne. Dębowe. Łomża pasteryzowana i nie. Święty Wąż. Szczur Aleksander. Rosøł i pomidorowa. I tak w køłko. Ego i Duch spotykały się dokładnie po
My work Anxiety & Neurosis will be shown at Feminism in London Conference, Oxford House, London, UK – 9-16 – December 2016 Work description Anxiety & Neurosis Year: 2012-2016 Medium: Photography Size: 30 x 40 cm An intimate portrait of a woman, prey to the psychological archetypes that are imposed on and which shape her
My new video miniature ‘Simone de Beauvoir told me’ will be shown at the BBC Event, 100 Women at BBC Broadcasting House, London, U.K – (Starting TODAY at 6 pm) Simone de Beauvoir told me, 2016, UK, color 1:27 min Produced by Monika K. Adler and Aeon Rose, 2016 Simone de Beauvoir told me, for
Andrzej Wajda w swoich filmach opowiadał z rozmachem o pięknie i sile życia. Płodny, Silny, Zdecydowany, Charyzmatyczny, Gigantyczna Męska Energia z Wytryskami Élan vital. Najbardziej cenię Wajdę za filmy z lat siedemdziesiątych: The Birch Wood (Brzezina, 1970), Landscape After the Battle (Krajobraz po bitwie, 1970), The Wedding (Wesele, 1973) The Promised Land (Ziemia obiecana, 1974),
Paraphilia Magazine – from THE AMBIVALENT BODY: ON THE SHORT FILMS OF MONIKA K. ADLER By Robert Smart In Mutability, Adler’s most recent film features Adler as an alluring corpse laid out on an autopsy table while her obsessed former analyst carries out an illicit autopsy on her, attempting desperately to nail down the essence
All my sins are Mortal. Niejaki malarz Caravaggio miał gang prostytutek, które z lubością przedstawiał jako święte. Wierni przez całe stulecia modlili się do wizerunku idolek – błogosławionych kurtyzan – niczym wspøłcześni chłopcy do gwiazd porno. Żył i tworzył na ostrzu noża. Bez kompromisów. Z pasją. Bez nadziei i bez strachu …. Z wolności i
Film był pierwszym medium, które przykuło moją uwagę w tym wcieleniu. Pierwszym i właściwie najważniejszym. Najokazalej przemiawiającym do mnie i najlepiej przyswajalnym. Najdotkliwiej fascynującym. Ludzki los… Historie opowiadające o tym kim jesteśmy, skąd przyszliśmy i dokąd zmierzamy, jakich dokonujemy wyborów i dlaczego. Dzieciństwo spędziłam głównie w kinie, w małomiasteczkowym, komunistycznym kinie ‘Warszawa’ w Gostyninie, zbudowanym
On Being an Angel (2014) by Monika K. Adler has been selected for the main program at Strangloscope Experimental Audio, Film/Video & Performance Festival 15-17th of April 2016 in Florianópolis/ Brazil! See: www.strangloscope.com
Andrzej Żuławski – był moją ostatnią ‘żyjącą’ – artystyczną inspiracją – pokrewną naturą – bytem po stokroć ekscytującym – zarażającym szałem wizualnym – przeżyciem szamańskim – histerią – ekstazą intelektualną – wyciem do księżyca. Śmierć jak śmierć. Zwykły banał, który jednak staje się koszmarem, kiedy odchodzi ktoś bliski. Dla Żuławskiego, tak jak dla mnie –
